اخلاقی که  کاریکاتور می شود

انتشار کاریکاتورهای موهن در چند  نشریه  اروپایی، مرا برآن داشت  تا

چند کلمه ای درباره اخلاق حرفه ای  روزنامه نگاری که  موضوع پایان نامه بنده، بوده  و هست،  سخن برانم.

روزنامه های  مذکور با  این  اقدام  خویش، دو اصل اخلاق  حرفه ای را نادیده گرفته و به  آن دهن کجی نموده اند. اصولی  که  در میثاق ها  و مقررات حرفه ای  بین المللی  روزنامه نگاری، برحفظ  آن و پایبندی بر آن  تاکید فراوانی شده است. یکی از این اصول «احترام به مقدسات و باورهای مردمی » است، که  نباید به  هر بهانه ای، مورد  توهین و اهانت روزنامه نگار قرار گیرد. دیگری « پرهيز از تحريك به جنگ و آشوب » است. در هر دو صورت روزنامه نگاران نمی توانند،  دست به انتشار مطالبي بزنند كه بر روابط بين‌الملل و بين‌الدول تأثير نامطلوب و سوء بگذارد.

بر اساس این اصول، انتشارهر گونه  مطالبی که می تواند بر كشوري، ملتي، حكومتي، رهبري، سياستمداري، گروهي ، سازماني و... خسارت  معنوی و یا  مادی به بار آورد، یا به آنها اتهامات بي‌اساس و توهين‌آميز وارد سازد و آتش خصم و كينه را بين ملتها و دولتها برافروزد و يا شعله‌ورتر كند. خلاف اخلاق حرفه‌اي روزنامه‌نگاري است.

بنابراين، انتشار هر نوع مطلبي كه به تضعيف روابط بين‌المللي، نفي صلح و آشتي، ترويج خشنونت و خون‌ريزي و تحريك جنگ و بلوا بينجامد, ممنوع و فاقد هرگونه توجيه اخلاقي و منطقي است.

روزنامه‌‌نگاران، به خصوص آنهايي كه در بخش‌هاي خارجي و بين‌المللي روزنامه‌ها ، فعاليت مي‌كنند، بايد در فعاليت خود احترام متقابل ملل و برقراري صلح و آشتي را بر هر امري مقدم بدارند. آنها نبايد با اخبار و اطلاعات جانبدارانه و انتقادهاي گزنده، تنش‌ بين‌المللي بوجود آورند و يا بر تنش‌ها بيافزايند. همچنين روزنامه‌نگاران مجاز نيستند ملتها را به قيام عليه دولت و حكومت خود ترغيب كنند. 

همين‌طور روزنامه‌نگاران در زمان بحران بايد از نوشته‌ها، تصاوير، الفاظ ، علائم و نشانه‌هايي كه ممكن است جنگ‌افروزانه و فتنه‌انگيز باشند اجتناب كنند و نبايد با گزارشها، تحليل‌ها و تفسيرهاي خود، در ميان رهبران حكومتي و يا شهروندان آنها هراس بي‌جهت ايجاد كنند.

اهميت موضوع پرهيز از تحريك به جنگ به اندازه‌اي است، كه در 22 نوامبر 1978 در بيستمين اجلاسيه كنفرانس عمومي يونسكو اعلاميه درباره « اصول بنيادي كاربرد وسايل ارتباط جمعي به منظور تحكيم صلح و تفاهم بين‌المللي، مبارزه عليه تبليغات جنگ‌طلبانه، نژاد پرستي و آپارتايد» تصويب شد. در اين اعلاميه به گردانندگان وسايل ارتباط جمعي به طور مؤكد توصيه شد كه از انتشار هر نوع مطلبي كه مي‌تواند به تفاهم بين‌المللي آسيب برساند خودداري ورزند.

در ماده يك قطعنامه (11) 110 مورخ 1947 مجمع عمومي سازمان ملل متحد نيز تمامي اشكال تبليغ كه باعث تحريك و يا تشويق تهديد نسبت به صلح يا نقض صلح يا تجاوز به آن مي‌شود محكوم شده است. همچنين در قطعنامه 73/33 مورخ 1978 مجمع فوق براي تضمين صلح و تفاهم متقابل و احترام به حسن همجواري و حاكميت و تماميت ارضي دولت‌ها و پرهيز از مداخله در امور داخلي كشورها از رسانه‌ها خواسته شده آرمان‌هاي صلح و تفاهم بين‌الملل را به مردم آموزش و تعليم دهند.

عباس اسدی ، پاریس،  8 فوریه  2006

 

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید